De worm die het boontje uiteet, moet je zoeken in het boontje zelf.

U vindt onder deze titel de bedenking van een eenvoudige lezer bij een UNO-rapport over het systematisch stelen van Kongolese rijkdommen.

Ja, beste vrienden, alle dagen huilen wij, omdat ons land Kongo naar de afgrond gaat. Als we het daar over hebben, dan denken we nagenoeg altijd aan vreemdelingen, buitenlanders, die onze rijkdommen roven. Ik wil daar toch eens met jullie over nadenken.

Onze voorouders hadden een spreekwoord: " Als een heks je wil beheksen, doet hij er goed aan beheksing-methodes uit jouw familie te gebruiken" .

Welnu, in een UNO-rapport dat onlangs is uitgekomen en waarin het gaat over roof van de Kongolese rijkdommen, wordt een bepaalde groep medeburgers van ons aangeklaagd, omdat ze tot aan hun haren in deze praktijken zitten en grote rijkdommen van ons volk naar het buitenland sluizen. Deze personen zijn niet ergens onbelangrijke mensen. Nee het gaat in dit rapport over lui die grote verantwoordelijkheden dragen in ons land. Drie van hen hebben zelfs een belangrijke functie in de staat.

Terwijl ze zo ons land beroven, sterven er zieken bij gebrek aan medicijnen, blijven de onderwijzers onbetaald of werken voor een hongerloontje (dat dan nog door de ouders moet worden opgebracht tot aan het onmogelijke), is er overal honger, worden ook politiemannen en soldaten niet betaald en deze beroven dan op hun beurt medemensen op straat; ook is er gebrek aan water en aan elektriciteit.

Zeg eens, beste vrienden, waar vinden we de leider, die ons land vooruit zal helpen?